Á miðri leið skal meta stöðu

Jæja, jæja, dagurinn sem var svo fjarlægður í huga mér rann upp á föstudaginn þegar ég lauk lyfjameðferðinni!!!  Leiðangur sem lagt var upp í, í óvissu en heppnaðist mun betur en við bjuggumst við   Það voru margar og miklar tilfinningar sem runnu í gegnum kallinn þegar hann gékk út af 11B.  Spennufall, gleði, þakklæti svo eitthvað sé talið upp.  Ég fékk líka fína skoðun fyrir viku síðan þegar í ljós kom að stærra æxlið var farið úr tæpum 6 cm í ca.1 cm.  Jakob krabbameinslæknirinn minn, hann á sig samt alveg skuldlaust sjálfur, var mjög ánægður og auðvitað ég líka.  Þessi meðferð sem ég er í er ný og því margt í óvissu hvernig færi og vitið menn þetta hefur farið rosalega vel.

En nú kemur smá frí þar til geislarnir byrjar og verður það í lok ágústmánaðar.  Því er strákurinn alveg til í hitting með góðu fólki fram að því og auðvitað eftir það

Óskarsverðlaunaræðan mun bíða þar til þessu er öllu lokið en takk þið góða, góða fólk sem gefið ykkur tíma til að lesa þetta, hugsa til mín, hafa samband og leyfa mér að vera hluti af tilveru ykkar engin orð geta þakkað það allt!

Ingi Þór

Á bakvið Seljalandsfoss

Á laugardaginn var farið í smá ævintýraferð.  Þar sem Maggi vinur minn hefur verið að hamra á náttúrufegurð Íslands með skemmtilegum auglýsingum hjá Símanum þá varð ég bara að taka hann á orðinu og smella mér bakvið Seljalandsfoss.  Fór í sumó til mömmu og pabba að ná í Tristan og fórum upp að fossinum.  Tristan hafði svo gaman af því að fara í göngin bakvið fossinn, vaða út í á að kasta steinum og setjast síðan ofan ána en eins og sagt er „enginn er verri þótt hann vökni“

Á leiðinni heim stoppuðum við á Hvolsvelli að kaupa ís.  Ég spurði litla frænda, sem er ekkert voðalega lítill fyrir 3 ára barn, hvernig ís hann vildi?  Hann svaraði: með súkkulaði.  Þá spurði ég hann til baka hvort hann vildi ís í boxi?  Vá hvað ég var mikill bjáni í augum barnsins!  „NEEEI ís með súkkulagði!!!  Já ég veit Tristan minn en viltu fá hann í boxi eða í brauðformi.  Nei nú var Ingi frændi alveg ruglaður og sá stuttu skyldi ekkert í frænda sínum.  En þetta tókst á endanum og hann fékk barnaís í brauðformi með auðvitað súkkulaði.

Á milli Hellu og Selfossar heyrist kallað úr aftursætinu:  Ég þarf að pissa!  Bíllinn var stöðvaður og drengnum boðið að pissa út í guðsgrænni náttúrunni.  NEEI, ekki pissa úti, pissa í klósettið!  En einu sinni tókst litla frænda að láta mér líða eins og ég væri heimsins mesti bjáni.  En eftir samningaviðræður samþykkti hann að pissa út en díllin var að ég mundi pissa fyrst…einn galli, mér var ekkert mál  :s  Eftir að ég hafði raulað piss piss og pelamál… nokkrum sinnum yfir í hausnum hófst þetta hjá mér en þá var komið að Tristan og sami leikurinn hófst á þeim bæ.  En sá var montinn og ánægður með sig að hafa pissað út á kónguló, flugur og ég veit ekki hvað og hvað sem leyndist í grasinu hjá honum.

Sem sé frábær ævintýraferð á laugardegi og nú er bara að bíða eftir að óskin rætist!

http://www.youtube.com/watch?v=EPDpZOf9vuE&feature=related

Ingi ævintýramaður

Fagurt er norðurlandið

í síðustu pásu skrapp ég norður á land til Dalvíkur.  Fékk að gista hjá Auði frænku, fór í tvær fermingarathafnir og eina fermingarveislu. Mjög skemmtilegar fermingarathafnir og ég fann hvað ég saknað þess að vera ekki að vinna í kirkjustarfi enda gert það í 20 ár meira eða minna.  Eitt það skemmtilegast sem ég geri er að vinna með börnum og þó sérstaklega unglingum og fermjngarbörnum.

Við fórum síðan til Siglufjarðar á annan í Hvítasunnu og sáum hvað bærinn hefur tekið miklum breytingum.  Alltaf sér maður þó hvað við erum skammsýn í mörgu sem við gerum og það að hafa gert Ólafsfjarðargöngin einbreið er ótrúleg skammsýni.  Álíka gáfulegt og að setja upp einbreiða brú á þjóðveginn í dag.  En göngin til Siglufjarðar eru glæsileg og mikil samgöngubót og auðveldar svo margt bæði fyrir heimamenn og ekki síður ferðamenn.  Engin smá uppbygging þar á ferð!  Mæli hiklaust með að allir fari til Sigló í sumar og fái sér að borða á Rauðku góður matur og flottur staður.  Nefndi það við Auði frænku mína að mig hafði dreymt að opna stað þegar ég var yngri með einmitt Finn Yngva sem er verkefnastjóri Rauðku og hvað það væri frábært að annar okkar hafði gert eitthvað í því enda hann mikill hugmyndasmiður og laghentur með eindæmum.  Vona að ég hafi tækifæri til að koma til Sigló fljótlega aftur og þá kannski að hitta eitthvað að því góða fólki sem ég þekki á staðnum.

En nú er næsta stopp Dalvík mögulega á fiskidaginn mikla eða kannski í vetur þegar maður verður búinn að klára þetta lyfja- og geisladæmi.  Ekkert betra í heimi til að fá heilsuna aftur en hollt fæði á “hótel Auði”, sjálvarloftið, Svarfaðardalurinn og návist við góða ættingja og vini. 

Vona að sem flestir njóti sumarsins í sumar og séu að fara eitthvað um þessa helgi í afslöppun og notalegheit.

Í sólskins skapi í Reykjarvíkur rigningu

Ingi Þór

 

3/4 lyfjameðferðanna lokið

Það var léttir á föstudaginn þegar ég lauk 3 lyfjameðferðinni minni.  Það er farið að taka á mann allt þetta lyfjasull sem maður fær í sig en ég get verið þakklátur að verða ekki fárveikur eða æla nýrum og lifur eins og því miður þurfa að ganga í gegnum.  Ingibjörg sem hugsar um mig á 11B passar upp á mig eins og ungabarn og verð ég að játa að ég nýt þess í botn enda geri ég ekkert annað frá 8-18 á daginn nema að sofa.

ég var 88 kg á mánudaginn í upphafi meðferðar en endaði á föstudaginn í 80 kg þannig ekki er hægt að segja að ég fitni í meðferðinni en ég er svona steralegur í útliti fullur af bjúg.  Það er ekkert skrítið að fólki þekki mig ekki við fyrstu sýn enda sköllóttur og þéttur

Annars gengur mér vel og ég hef engu að kvarta yfir, ég er hér enn og fæ að anda að mér sumrinu og upplifa nýjan dag eins og þú en vonandi læri ég að meta daginn betur en ég gerði.  Það er nefnilega magnað nám að verða veikur eins og allir vita sem reynt hafa.  Það breytir manni á einn eða annan hátt en spurningin er hvernig!  Þar kemur maður sjálfur inn í atburðarrásina.  Ég vona að ég geti nýtt þessa reynslu til góðs og hef t.d. verið að punkta niður hvernig ég gæti notað þetta í fyrirlestrum, predikunum og í fermingarfræðslu.  Ég er svo heppinn að það er endir á minni meðferð en hetjurnar sem ég hef hitt bæði á 11B og 11E eru þær sem hafa verði í meðferð í langan tíma eða eru í 2,3 eða jafnvel 4 meðferðinni sinni og hafa engan punkt í framtíðinni sem endapunkt.  Það tekur á öllu þínu og mikinn styrk að stefna áfram án þess að sjá endastöð.

En margt mættum við læra af því góða fólki sem liggur inni og starfar og krabbameinsdeildum LSH.  Inni á þeim er samhugur, kærleikur og væntumþykja í garðs hvers annars ótakmarkaður og allir sem það vilja geta tjáð og fengið stuðning.  Ég hef eignast, vil ég segja, vini inn á þessum deildum sem undir öðrum kringumstæðum ég hefði aldrei kynnst.  Það að geta hlegið eða jafnvel bara brosað með annari manneskju þegar manni líður eins og tilveran sé ekkert annað en myrkur það er ómetanlegt.

En nú er ég í hvíld og ætla að reyna að njóta þess enda fyrsta hvíldin sem ég fæ þar sem ég þarf ekki að standa í einhverju eins og að fá lyfjabrunn eða skifta um lyfjabrunn.  Nú þegar ég er búinn að jafna mig þá sendi ég ykkur pisla næstu daga.

Hafðu það gott

Ingi Þór

Loksins, loksins!

Jæja ný færsla hefur fengið að bíða smá þar sem ég varð auðvitað að enda síðust lyfjameðferð með smá veseni   Brunnurinn minn hætti að virka á loka degi og þurfti því að setja central í mig og ekki beint á besta stað í hálsinn á mér þannig að ég leit út eins og Tóti tölvikarl með tvær stórar plastleiðslur standandi út úr hálsinum á mér.  Tristan litli fer bráðum að halda að frændi hans sé að breytast í vélmenni.  Segir alltaf að hárið á mér hafi dotti af ofan í holu

En ég er kominn með nýjan brunn og er búinn að vera handlama síðann en er allur að koma til.

Annars var ég að fá gleðifréttir frá Jakobi krabbameinslækni að það æxlisvísarnir í blóðinu væru komnir í 0,0 þannig meðferðin gengur vel.  ég er líka kominn með fulla sjón sem er ÆÐISLEGT!!! ómetanlegt að sjá aftur.  Þegar ég var í fyrstu meðferðinni þurfti ég að biðja Önnu að hækka í sjónvarpinu til þess að ég gæti hlustað á það þar sem ég sá ekki á það en nú er ég kominn með betri sjón en ég var með áður en ég veiktist þannig maður hefur ástæðu til að gleðjast.

En nú langar mér að deila smá hugleiðingu með ykkur sem hefur verið að gerjast í mér síðan 14.maí.  Málið er að ég er vinstri handar ekki örvhentur þar sem ég veit ekki hvað það orð þýðir og það sem betra er vísindavefurinn veit það ekki heldur nákvæmlega:  http://visindavefur.hi.is/svar.asp?id=3632 og Guðrún Soffía grunnskólakennarinn minn til nokkura ára og síðar Lára systir mín sögðu mér báðar að ég ætti ekki að nota orð sem ég vissi ekki hvað þýddi því annars gæti ég farið að nota þau vitlausan hátt!

Málið er að í daglegu tali tölum við um rétthenda og örvhenda og þannig gefum við til kynna að þeir sem nota vinstri hendina meira séu í raun að nota vitlausa hendi.  Ef við ætlum að fela okkur á bakvið þá staðreynd að það sé í lagi að segja þetta þar sem meirihluti fólks notar hægri höndina á sér þá gætum við sagt að við á Íslandi keyrðum réttu meginn en á bretlandi vitlausu meginn eða þeir sem trúa á Jesú væru rétt trúa en aðrir rangtrúa þar sem stærstu trúarhópar heims trúa á Jesú Krist.  Ég efast um að það yrði samþykkt í dag og tala þannig.

Það er ekki að ástæðulausu sem ég nefni þetta þar sem ég upplifði það í grunnskóla að vera strítt af kennurum og nemendum fyrir að eiga erfitt með að skrifa á töflu þar sem ég strokaðu út jafn óðum það sem ég skrifaðu og fyrsti handavinnukennarinn minn í saumum neitaði að kenna mér að prjóna þar sem það væri ekki hægt að kenna vinstrihandarfólki (hún sagði auðvtiað örvhentum).

Það sem sorglegra er og hefur alltaf vakið hjá mér reiði var sú meðferð sem Magnús afi minn þurfti að þola í skóla en hann var vinstri handar og var höndin á honum bundin fyrir aftan bak og hann neyddur til að nota hægri höndina á sér.  Á vissum tímum í sögunni hefur fólk verði ásakað um að vera vegum djöfulsins og verið tekið af lífi fyrir það eitt að nota ekki hægri höndina til vinnu og verka.

Ég bið þig um að hugsa þig tvisvar um áður en þú notar orðið örvhentur í framtíðinni og minni þig á að maður á ekki að nota orð sem maður veit ekki hvað þýðir.

Ingi Þór vintri handar

Lyfjameðferð nr.2

Nú er ég byrjaður á lyfjameðferð nr.2 og gengur vel.  Þarf ekki að liggja inni en er frá 8-17 inn á deild í ídælingu.  Ég er meira með á nótunum en í síðustu meðferð enda en að átta mig á því hvað biði mín.

Annars er það að frétta að sá hluti hvítublóðkornanna hækkaði ört um helgina og fór úr 0.2 á miðvikudaginn 18.maí í 4.4 á mánudaginn síðasta en til að fá að fara í meðferð þurfa þau að vera 1.0

En ég má ekki aðeins fá gleðifréttir þannig í dag var mér tilkynnt að ég væri með blóðtappa í vinstra lunganu.  Þannig að ég verð nú að sprauta mig með blóðynningarlyfi og þegar ég klára krabbann þá fer ég á kovar en þetta er meðferð í 1 ár.

En þá er bara að halda áfram og takast á við þetta verkefni og brosa út í annað eða jafnvel bæði

Ingi Þór

Hárið…

ekki söngleikurinn heldur á mér er að detta af!  Það hlaut að koma að því en mér hefur verið boðið í 8×4 klúbbinn og í roll on bræðrahópinn þannig ég hef engu að kvíða   Tók eftir því að ég var svo aumur í hárunum á líkamanaum og sá að þau duttu af og fagnaði því mjög þar sem ég hef hægt og rólega verið að breytast í apamanninn eftir að ég þurfti að fá testósterónsprautur fyrir tveim árum síðan en síðan sá ég að hausinn var farinn að þynnast, sko hárið ég held að ég verði ekki mikið þynnri í höfðinu en ég er   En þetta er partur af prógramminu og ekkert að gera í því .  Nú er bara heitasta óskin mín sú að þegar ég fæ hár aftur að vera ekki rauðhærður, ekkert á móti rauðhærðu fólki bara ég vill ekki verða rauðhærður og ekki heldur ljóshærður frekar að fá það allt grátt

kveðja

Ingi

Smá fréttir

Jæja kæru vinir, ég er búinn að vera ágætur síðustu daga nema í gær en þá fór ég í brunnísetningu.  Það er gott að vera laus við það að fá lyfin í æð og bara í gegnum þennan brunn í framtíðinni en auðvitað varð ég að vera með smá vesen.  Það þurfti að skera mig tvísvar til að finna æð til að setja brunninn í þannig að ég verð aumari fyrir vikið.  Síðan er ég handónýtur fíkill þar sem ég þoli svæfinu og deyfingu svo illa að ég verð alltaf veikur eftir á.  Það fór því þannig að hvíldin sem á að taka rétt 2-4 tíma varð hjá mér 8 tímar og var ég þá að „svindla“ mér út þar sem ég var enn veikur þegar ég yfirgaf spítalann en löngunin að vera hjá mömmu og pabba var svo mikil   Lára systir hékk yfir mér greyið að hjúkra mér og stjanaði við stóra bróðir sinn .  Nú ligg ég bara fyrir heima með bólgna bringu og reyni að gera ekki neitt til þess að finna ekki til.

hafiði það rosa gott

Ingi Þór

Gott að búa á Íslandi

Vá hvað það er gott að búa á Íslandi og njóta veðursins sem er hér núna.  Sól, hiti og notalegheit hvað vill maður meira. ég gleymdi að nefna það síðustu færslu hvað ég á æðisleg börn og verð ég nú að biðja alla foreldra sem eiga ungling í 10.bekk í Áslandsskóla afsökunar á því að slá eignarnámi á börnin þeirra en hvað getur maður sagt annað.  Binni og Rebekka komu fyrir hönd 10.bekkja í heimsókn til mín upp á spítala á föstudaginn með fallegt kort, ros og spjald sem stendur á „Sannur vinur hlustar með hjartanu“.  Það var erfitt að halda aftan að tárum þegar þau komu með þetta til mín og öll nöfnin og orðin sem skrifuð voru inn í kortið hefðu geta brætt Grænlandsjökul!  Takk FRÁBÆRU einstaklingar sem eruð svo æðisleg og einstök á ykkar hátt!!!  Engin orð geta lýst væntumþykju minni á ykkur.

Ég hlakka til að hitta ykkur næsta haust búinn að ná fullri heilsu og tilbúinn að fíflast með ykkur eins og í denn.  Því miður kemst ég ekki með í 10.bekkjarferðina eins mikið eins og ég hefði viljað því ég verð einmitt að hefja lyfjameðferð  nr.2 í sömu viku en ég veðr með ykkur í anda í Skagafirði að rafta og fl. með ykkur

Ingi Þór

Kominn heim :)

Jæja ég er kominn heim eftir fyrstu lyfjameðferðina sem gékk bara nokkuð vel.  Verð að játa að mánudagur og þriðjudagur voru eins og tveir dagar en síðan rann þetta bara eins og í sögu.  Ef það er ekki frábært starfsfólk sem vinnur á 11E þá veit ég ekki hvað   Þó ég vona að ég fái að fara heim á milli lyfjagjafa í næstu lyfjameðferð þá get ég ekki haft betra fólk til að hugsa um mig en starfsfólk 11E.

Gott að vera kominn heim og fá að vera í faðmi fjölskyldunnar…mömmu og pabba þar sem systurnar eru farnar báðar að heimann   Nú neyðast þau til að hugsa um gamla kallinn daginn út og inn. Get ekki sagt annað en ríkidæmi verður ekki metið í verðmætum heildur vináttu og góðri fjölskyldu og er ég þá með ríkari mönnum í heimi.

Ingi Þór